PYRAMIDS
Door Jadran Sturm, 1988-1990. Stockholm, Zweden.
Installatie met negen sculpturen gemaakt van zout, suiker, marmer, koper, messing, lood, zink, brons en ijzer.
Jadran had een fascinatie voor Meso-Amerikaanse en Inca-piramiden en hij maakte beelden in materialen die hij selecteerde op basis van hun alchemie en symbolische betekenis. Vijf van de beelden waren een combinatie van metaal en zout of suiker. De overige vier waren: één uit suikerklontjes, één opgebouwd uit uitgesneden marmeren kubussen en twee gegoten in ijzer.
De beelden werden gezamelijk getoond en gerangschikt op de vloer. Op een muur in de buurt hingen de twaalf schilderijen Labyrinths. In deze periode schreef Jadran ook verschillende teksten die verband hielden met de thema’s in de werken Piramides en Labyrinten.
SIMON DELOBEL (KUNSTHISTORICUS, CURATOR & DIRECTEUR KIOSK GENT) GESPREK ÅSA LIE. BRUSSELS, 28 FEBRUARI 2025.
Simon Delobel: Ik ben benieuwd naar hoe het lichaam en intimiteit in jullie werk verschijnen. Ik werd getroffen door een foto in je keuken, waarop twee mensen naakt op een bed lagen, naast elkaar, in wat ik de lepel-positie zou noemen. Je ziet hun gezichten niet, maar ik neem aan dat het jou en je man zijn? Ik heb ook nagedacht over hoe je jezelf presenteert. Ik weet dat jij en Jadran begonnen als individuele kunstenaars. Je maakte het beeldhouwwerk The Cube, dat je in de openbare ruimte bracht, en waarvan de afmetingen waren gebaseerd op de maat van je eigen lichaam. Sommige kunstenaars willen enorme creaties maken, terwijl andere liever dicht bij de schaal van het menselijk lichaam blijven, of ervoor verkiezen niet groter dan dat te gaan.
Åsa Lie: Ja, precies. Voor we samenwerkten, en ook in ons werk als duo, bleven we doorgaans op een kleine, menselijke maat opereren. Bijna al ons werk is bereikbaar en leesbaar voor een mens. Niet monumentaal. Als we het over het lichaam hebben, o, dan is er wel wat. Voor we elkaar kenden, schreef Jadran over het lichaam, maar het is moeilijk te vertalen uit het Zweeds. Ik zal het proberen.
...van vlees tot meta-vlees
vlees tot vlees bestaat buiten het genoemde vlees
vlees is...geen materie
een vervreemding van het vlees tot vlees hoeft niet te gebeuren
het bestaat niet hier of ginder
het is hier en hier...
SD: Het gaat echt over aanwezigheid.
ÅL: Inderdaad… de perfecte maitresse.
SD: De perfecte maitresse?
ÅL: Ja.
...perfecte liefde in een eindeloze eenzame leegte
altijd geconfronteerd met zichzelf ontrouwe gedachten
Dat is de laatste zin.
SD: Is het een gedicht?
ÅL: Ja... een soort van gedicht. Een reflectie over het lichaam. Er zit een conceptuele kant aan, vergelijkbaar met The Cube: het idee van eenheid in verschillen. Niet alleen één lichaam op zichzelf, maar een gedeelde ervaring. Voor mij is er ook een architecturaal aspect.
SD: Het lichaam is architectuur.
ÅL: Precies, nu we toch spreken over het lichaam en architectuur… Wanneer we elkaar leerden kennen, werkte hij aan verschillende types van piramiden. Het is boeiend dat we beide met geometrische vormen en structuren hebben gewerkt. We waren aangetrokken tot zowel het intieme als het architecturale. We werkten afzonderlijk met die dingen, maar later in onze samenwerking werden ze iets anders.